Fréttir

22.03.2016

Tuttugasta námskeiðið í húsgagnagerð úr skógarefni

Rótgróið samstarf Skógræktar ríkisins og Landbúnaðarháskóla Íslands

  • Húsgagnanámskeiðin sem haldin eru í samvinnu við Landbúnaðarháskólann eru orðin sígild og njóta alltaf vinsælda.

Um helgina var haldið 20. námskeiðið á vegum Skógræktar ríkisins og Lbhí í húsgagnagerð úr skógarefni. Námskeiðið var haldið í húsaakynnum Skógræktar­félags Árnesinga á Snæfoksstöðum þar sem góð skemma hýsti 13 þátttakendur úr ýmsum áttum. Sumir komu af Suðurlandi, aðrir úr Reykjavík og enn aðrir áttu sumarhús á Suðurlandi. Smiðir voru áberandi margir á námskeiðinu.

Á námskeiðunum byrja þátttakendur á því að læra „öruggu hnífsbrögðin“ sem Guðmundur Magnússon á Flúðum sótti til Dalanna í Svíþjóð, gera litlar frummyndir að húsgögnum eða dýrum til að undirbúa sig við að setja saman þurrt grannt fótaefni og fjalir í bekk eða þversneið í kollsetu.

Á námskeiðinu var viðurinn unninn frá upphafi til enda, sóttur í skóginn, unninn og smíðað úr honum.

Þá búa þátttakendur til sinn eigin tréhamar til að nota við að setja saman hluti eða til að kljúfa í eldivið eða við tálgun. Í hamrinum eru tvær viðartegundir, reyniviður í hausnum og grenigrein í skaftinu. Þar nýtast eiginleikar tegundanna best, reynirinn vegna eðlisþyngdar sinnar og höggþolni og styrkur og lítil þyngd sitkagrenisins í skaftinu.

Flestir þátttakendur töluðu um að nám­skeiðið hefði verið fróðlegt, skemmtilegt og afslappandi. Sumir óskuðu þess að nám­skeiðið hefði verið lengra eða að í boði yrði framhaldsnámskeið.

Alls hafa því um 250 manns sótt þessi námskeið sem einnig hafa verið haldin í Vaglaskógi og á Hallormsstað. Auk þess hafa þátttakendur í fræðsluverkefninu Grænni skógum kynnst þessari gerð húsgagnasmíði.

Leiðbeinendur voru þeir Ólafur G.E.Sæmundsen, Ólafur Oddsson og Björgvin Eggertsson.

Sagað, tálgað, smíðað, pússað, slípað, notað.

Að búa til bæði verkfærið og smíðisgripinn er skemmtileg tilfinning. Skaft hamarsins
er úr sitkagreni sem er bæði sterkt og létt en hausinn úr reyniviði sem er harðviður.

Texti og myndir: Ólafur Oddsson

 




banner4