Fréttir

20.11.2013

Eins og á norðlenskum heiðum

Skógræktarfólk á ferð í Klettafjöllum

  • Slydduél í skógi í Klettafjöllum
Í lok september 2013, þegar hópur íslensks skógræktarfólks ók yfir Rogers Pass í jöklaþjóðgarðinum og síðan þegar komið var að Moraine Lake og Lake Louise í Banff-þjóðgarðinum í Klettafjöllum Alberta mætti hópnum afar kunnuglegt veður. Hiti var rétt ofan frostmarks, nýr snjór var í fjöllum og hann gekk á með lítilsháttar slydduéljum. Nákvæmlega eins og á norðlenskum heiðum á þessum árstíma.

 

Munurinn var sá að þarna var land allt meira eða minna skógi vaxið. Íturvaxnir blágreni- og fjallaþinsskógar klæddu allar neðanverðar fjallshlíðar. Ræmur þar sem greinilega féllu tíð snjóflóð voru vaxnar sitkaelrikjarri. Sumstaðar ofan við greni- og þinskógana var fjallalerki áberandi í sínum skærgulu haustlitum. Í dalbotnum voru stafafuruskógar með einkennilega sokkóttri nöturösp í bland, báðar tegundirnar svo beinvaxnar og krónumjóar að unun var á að horfa fyrir skógfræðing. Víðiflákar og balsamaspir klæddu land meðfram ám og lækjum.

 

Skógarbotn í Klettafjöllum, beinvaxin, há tréÍ skógunum voru elgir og úlfar, grábirnir og gaupur og urmull af litlum röndóttum jarðíkornum. Hvað Ísland væri miklu krúttlegra ef hér væru jarðíkornar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vegur í barrskógi í Klettafjöllum, hvítt fjall í baksýn

Séð til Klettafjalla úr barrskógi og fjöllin grá af snjó

 

Banff þjóðgarðurinn er stórkostlegur en jafnframt var svolítið undarlegt að koma á stað sem var allveg eins og Ísland en þó allt allt öðruvísi. Veðurfar beggja staða er nægilega svipað að flestar þær plöntu- og dýrategundir sem þar finnast gætu þrifist hér. Reyndar hafa allar þær trjátegundir sem mynda skógana í Klettafjöllum Kanada verði prófaðar hérlendis og eru sumar þeirra mikið notaðar í íslenskri skógrækt.

 

Í Banff sér maður möguleikana.

 

Fjallavatn í forgrunni, hrikalegt fjall í Klettafjöllum í baksýn, grátt af haustsnjó 

Texti og myndir: Þröstur Eysteinsson      




banner5